Mój świat, widziany moimi oczyma, który tu pozostanie nawet wtedy, gdy będę tylko wspomnieniem tych którzy zechcą mnie pamiętać. Coś trzeba zostawić po sobie, ot, choćby ten mój zachwyt nad tym co wokoło. Jestem wdzięczna za możliwość odczuwania radości na widok kolejnego zachodu słońca lub kropli deszczu uwieszonej na płatku kwiatu. Dziękuję.
blog fotograficzny
wtorek, 18 września 2018
Szprotawa

Bywa, że przechodzimy obok czegoś tysiące razy, ale dopiero za kolejnym, nagle dostrzegamy go w całkiem innym świetle. Wystarczy się zatrzymać, na moment, a to, czego nie dostrzegamy w biegu po codzienność, widzimy jakby po raz pierwszy.

 

 

 

 

 

 


wtorek, 11 października 2016
jesień idzie przez.... las... .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

czwartek, 25 sierpnia 2016
w Tomaszowie na łące czyli..., bisko, jeszcze bliżej.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

wtorek, 23 sierpnia 2016
Park Książęcy w Żaganiu... .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

w Starej Koperni... .

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

zabawy większych chłopców (i nie tylko), ... .

 

 

 

 

 

 

 

na Tomaszwoskim lotnisku... .